Coursing

Gisteren reden we naar Amermont, dicht bij Malmedy, voor een coursing bij te wonen.
Het waren enkel Salukis op zondag. Zaterdag waren het de andere windhondenrassen.
Het terrein was eigenlijk een grote weide waarin een parcour was gemaakt en waar de haas(in dit geval een plastiek lint) door een ingenieuze machine werd gestuurd.
In de voormiddag werden er races gehouden. Dit gebeurt altijd door 2 honden met muilband: dit is verplicht.
Nadat de laatste race gehouden werd, besloot een rode reu dat hij totaal nog geen zin had om bij zijn baasje te komen.
Dus hij liep maar en liep maar. Op een gegeven moment raakte ons meisje los, waarop zij een spurt zette naar dit reutje en de amuseerde zich geweldig door samen te lopen.
Stephane kon ons meisje terug vastmaken en toen gingen we even naar de loods naast de wei om de innerlijke mens wat op te warmen (het was namelijk koud daar op de wei)
Ik moest eventjes naar de auto om iets gaan te halen,toen ik zag dat het reutje daar nog steeds rondliep. En het baasje maar wachten.
Verschillende mensen hadden al geprobeerd om hem te vangen, maar zonder succes.
Ik besloot om het ook eens te proberen. Ik ging op mijn hurken zitten en liet hem een koekje zien. Hij kwam al gauw dichterbij, hij was nieuwsgierig.
Hij kwam tot bij mij en ik stak voorzichtig een stukje koek door zijn muilkorf en toen hij nog een beetje dichter kwam, kon ik hem aan zijn muilband vasthouden. Ondertussen suste ik hem en aaide hem.
Zijn baasje was superblij en kwam al snel met zijn riem aangelopen. Na 2 uur kon deze man eindelijk naar binnen. Het was een Italiaan die hier in België op bezoek was bij vrienden. Hij had van de coursing gehoord en besloot daarom om ook te komen.
Daarna hadden mensen de kans om hun Salukis eens te laten proberen om een ‘goed rond’ te lopen. Je hebt er 3 nodig om een courslicentie te krijgen.
Dit wilden we ook wel eens proberen.
Ik moest Diva vasthouden en als de man een sein gaf ‘go’ moest ik haar laten gaan. Ze vertrok als een speer, maar na een 50 m zag ze een andere hond op het parcour staan, en besloot ze maar om terug te keren!
Wel grappig en ze heeft het een keertje geprobeerd he.
Tegen 14.00 zijn we terug huiswaarts gegaan.
Het was een leuke dag.

Eén reactie to “Coursing”

  1. roger Says:

    Diva heeft zich kunnen uitleven en genoten zo te zien,……je hebt een italiaan gelukkig gemaakt, ja een windhond geniet van zijn vrijheidterugkomen naar het baasje om aan de leiband te lopen…..soms willen ze dit niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: